ด้วยการพัฒนาของสังคมและการปรับปรุงมาตรฐานการครองชีพของผู้คน ความตระหนักในการปกป้องสิ่งแวดล้อมของผู้คนก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน การปกป้องสิ่งแวดล้อมไม่อาจแยกออกจากความเขียวขจีของเมืองได้ ดังนั้นสัดส่วนของการจัดสวนในเมืองจึงมีความโดดเด่นมากขึ้นเรื่อยๆ ผลที่ได้คือ ของเสียจากสวน วัชพืชในสวน กิ่งก้าน ใบไม้ และเศษไม้ที่ถูกตัดแล้ว ของเสียและของกระจุกกระจิกเหล่านี้ไม่สะดวกอย่างยิ่งที่จะจัดการ ซึ่งไม่เพียงแต่ใช้กำลังคน ทรัพยากรวัสดุ และทรัพยากรทางการเงินเป็นจำนวนมาก แต่ยังส่งผลที่ไม่น่าพอใจอีกด้วย